تبلیغات
دنیای پلیمر انجمن مهندسی پلیمر یزد - نانوکپسول‌های ژله‌ای؛ سیستم جدید برای انتقال هدفمند دارو
 
انجمن مهندسی پلیمر یزد
دستانی که کار می کند بهتر ازدستانی است که دعا می کنند
درباره وبلاگ


درود بر جویندگان دانش
امیدواریم برایتان مفید و لذت بخش باشد

مدیر وبلاگ : زهرا زارعی
نظرسنجی
نظر شما در مورد مطالب وبلاگ چیست؟








آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پوتمکین، دانشمند روسی است که بر روی کپسول‌های ژله‌ای، به‌طور اختصاصی‌تر بر روی نانوکپسول‌ها، به‌منظور انتقال هدفمند دارو مطالعه و بررسی می‌کند. در حالیکه این مطالعه هنوز در مراحل اولیه است، اما خود تئوری بسیار موثر و تاثیرگذار است. توسعه و گسترش چنین نانوکپسول‌هایی به‌معنای ایجاد یک روش موثر و ارزان برای اختصاصی کردن حامل‌های دارویی است.
بسپار فراورش به نقل از مرکز راهبردی فناوری های همگرا اعلام می دارد ، پوتمکین استاد پلیمر و فیزیک کریستال می‌گوید:« حامل‌های جذاب بسیاری، داروهای با بار مخالف را درون خود به‌دام می‌اندازند. روشی که ما ابداع کردیم اصلاً مرتبط با برهمکنش‌های الکترواستاتیک نمی‌‌باشد. پر کردن نانوژل‌ها با مولکول‌های مهمان (دارویی) و به‌دام انداختن آنها درون حفره و در نهایت رهاسازی آنها تنها با کنترل دمایی انجام می‌گیرد. بنابراین مولکول‌های دارویی می‌توانند از نظر بار الکتریکی باردار و یا خنثی باشند.»
محققان در سرتاسر جهان برای مدت زمان طولانی سیستم‌های انتقال دارویی متفاوتی را مطالعه کرده‌اند. اخیراً نانوحامل‌ها معرفی شده‌‌‌اند اما این سیستم‌ها با چندین مشکل جدی روبرو هستند.
نکته کلیدی در مورد نانوحامل‌ها برای انتقال هدفمند داروها این است که باید این اطمینان حاصل شود که داروها قبل از اینکه نانوحامل به محل هدف نرسیده است، رهاسازی و آزاد نشوند. pH و میدان‌های مغناطیسی خارجی برای فعال‌کردن زمان آزاد سازی داروها استفاده شده‌اند اما این روش‌ها دارای اثربخشی اندکی هستند. به‌نظر می‌رسد که نانوکپسول‌های ژله‌ای، مشکل اثربخشی اندک را برطرف می‌سازد.
۱۰۰
هنگامی که محققان پتانسیل کپسول‌های ژله‌ای را به‌منظور حامل دارویی بررسی کردند، متوجه شدند که کپسول‌ها حالت کلوئیدی دارند و بعد از اینکه دارو درون آنها بارگذاری شد، به یکدیگر می‌چسبند. این موضوع باعث شد تا کپسول‌های ژله‌ای در نگاه اول ناکارامد باشند. یک روش ساده برای حل این مشکل استفاده شد. محققان یک حامل شامل یک حفره درونی ساختند که مشابه با یک تخم‌مرغ با دو پوسته است. پوسته متخلخل بیرونی نقش حفاظتی دارد و از متراکم شدن نانوکپسول‌ها جلوگیری می‌کند. حفرات پوسته درونی بر اساس دما و به‌دلیل برهمکنش‌های ناجور بین واحدهای مونومری آن باز و بسته می‌شود. وقتی که نانوکپسول‌ها پر می‌شوند، حفرات هر دو پوسته نانوکپسول باز باقی می‌مانند و مولکول‌های دارویی جذب نانوژل می‌شوند. هنگامی که یک تغییر در دما رخ می‌دهد، حفرات پوسته درونی بسته می‌شوند و بنابراین دارو رها می‌شود. هنگامی که دوباره حفرات باز می‌شوند، مولکول‌های مهمان در سایت‌های مخصوصی که دما اجازه می‌دهد، رهاسازی خواهند شد.
نانوژل برای محدود کردن تولید دو پوسته نانوژل به‌دور هسته سیلیکا طراحی شده است و بعد از اتمام تولید پوسته‌ها، هسته سیلیکایی به‌طور شیمیایی حل می‌شود و یک حفره یا فضای خالی بجا می‌ماند.
هنوز سوالات بسیار زیادی ر مورد این سیستم هست که باید به آنها جواب داد. با این حال پوتمکین می‌گوید:« با توجه به اینکه سنتز نانو حامل‌ها ساده و کم‌هزینه است، این سیستم‌ها برای رهاسازی هدفمند دارو ایده‌آل هستند.»




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
جمعه 28 خرداد 1395
زهرا زارعی
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


 
 
 
دنیای پلیمر